Electrus Amadeus Magnus

9Apr13

O uzun aramalar boyunca, mouse kullanmadan iki tıkla gizli servise sızan hacker karakterleri misali, sistemli çalışır, sonuca ulaşırsın da; bir tıkla kısayol yapmak insanın aklına gelmez. Oysa ki binlerce gereksiz kısayol çoktan arşivlenmiştir, bir fazlası göz mü çıkaracak? Filmlerin huzurlu kılma süresi üzerine bir teori kurmalı diye düşünüyorum son zamanlarda, zira sayı artıp yelpaze genişledikçe beklenti de artıyor ve dahasını istiyor bünye; bir de "filmden bir cacık olmayacağının ama yarıda bırakmak için de geç olduğunun anlaşıldığı süre". Zaman durur, üstümüze izafiyet, o arafta ne acılar çekersin, çıta okyanusun dibini boyladığından sonraki gelecek film şaheser gibi gözükür gözüne. İlk 15 dakikada sarmamışsa ilk kopmalar başlıyor, bir saate doğru da o işkence anları boy gösteriyor son deneyimlerime göre. Uzak Doğu ile henüz o denli samimiyetimiz olmadı, Kon ve Miyazaki filmografisine aşinayım fakat özellikle bizdeki Kore bağımlılığı, popülere olan uzak duruşla, soğuttu istemeden o sinemaya karşı. Reha Yurdakul kod adlı Taylandlı yönetmenimizi ben de telaffuz edemiyorum, İzlanda'daki yanardağı da anımsatıyor ki hiç girmeyelim. Ülkene, dünyaya ve içinde bulunduğun döneme şöyle bir uzaktan bakınca, "huzur", etrafını Ozan Orhon tabakası kaplamış şekilde, ulaşılmaz gözüküyor. Tabii, kendini Alpler'e vurup, her şeyden uzaklaşma şansın yoksa. "Maddenin ruh hali" üzerine bir kitap yazıp parayı kırmak da işten değil. Şeytana pabucunu ters giydirmekten şeytanın bacağını kırmaya varan noktaya nasıl gelindiğinin kayıp günceleri, pek çok kişinin dikkatini çekecek ve birilerinin huzurunu kaçırırken, yazarına iç huzuru kazandıracaktır:)