Eşi Maxine’i seven Bruno’nun sevgisi de bedeni de bir dönüşümden geçmektedir. İçinde kıpırdananları durdurmak mümkün değildir, çünkü sevginin karanlık tarafına geçip güç, saldırganlık ve nefrete ulaşan bir insanın geri dönüşü yoktur.

Beast ile kıyaslandığında Grinin Elli Tonu bile masum kalır. Christoffer Boe’nun cinsel gerilimle yüklü psikodraması, insanın arzularının karanlık tarafına çarpıcı ve kimi zaman da rahatsız edici bir bakış atıyor. Sylvain Chauveau imzalı tedirgin edici bir parça da filmin müzikleri arasında.