“İyi” olma isteksizliği geliştiren orta seviye bir yönetici, orta yaş ve ahlak gizemleri ile karşı karşıya kalırken, bir zamanlar sakin yaşadığı zamanki hayatını kavramayı kaybeder.

Kapitalizm hakkındaki bu sürreal mesel, Dante, Buñuel ve Çehov’a göndermeler taşıyor. Veiko Õunpuu’nun Roy Andersson ve Aki Kaurismäki filmlerinden izler taşıyan öyküsü, karanlık olduğu kadar komik.