Huisvrouw Juliette Janson woont met haar man en twee kinderen in een flatgebouw in een Parijse buitenwijk. Terwijl de consumptiecultuur een hoge vlucht neemt, besluit Juliette een parttime baan als sekswerker te nemen om zich kleine luxe te kunnen veroorloven en aan het burgerlijke te ontsnappen.

“Haar” is Parijs, maar het is ook alles: alleen Godard kan de toekomst voorspellen dankzij een kop koffie—dat doet hij in deze briljante, snoepkleurige provocatie. Het is een belangrijke mijlpaal in de overgang van zijn jazzy genre uit de jaren ’60 tot zijn nieuwsgierige essayfilms van later.