Een man wordt achtervolgd door de geest van zijn vrouw. Geleidelijk aan begint hij ijzingwekkend op haar te lijken en komen we te weten dat hij nooit getrouwd is geweest. In plaats daarvan is het een psychologische ontrafeling – een schizofreen spel van identiteit en illusie.

Deze experimentele debuutfilm uit 1967 van Raúl Ruiz werd postuum nieuw leven ingeblazen door Valeria Sarmiento. Het melancholische en het groteske worden vreemde bedgenoten, terwijl een gekwelde weduwnaar wegzinkt in een wervelwind van hallucinaties.