Aan de ene kant hebben we Lucho en de arbeidersklasse; aan de andere kant intellectuelen die de Volkseenheid steunen naast de petite bourgeoisie. Hun onwaarschijnlijke vriendschap escaleert in scènes van actie, geweervuur en dissonante liederen en biedt een satirisch beeld van het tijdperk.

Dit verloren project van Raúl Ruiz werd verstoord door de Chileense staatsgreep van 1973, maar voltooid door Valeria Sarmiento en uitgebracht op de 50e verjaardag van deze aangrijpende gebeurtenis. Deze sarcastische, hybride film onderzoekt de grenzen van de revolutie en het linkse idealisme.