Zeven neven bezoeken voor het laatst het huis van hun jeugd. Terwijl ze zich vervelen vinden ze de koffer waarin ze al de verkleedkleren hielden als kinderen. Ze besluiten om een laatste potje ‘Oorlogje’ te gaan spelen.

In deze idiosyncratische zwart-witfilm vinden volwassen spanningen en filosofische problemen plotseling een chaotische uitweg in de vorm van therapeutisch kinderspel. De vrijgevochten cinematografie bootst de emotionele catharsis na die mogelijk worden als volwassenen weer leren kind te zijn.