Alice Rohrwacher maakt films om verwondering te vinden en ontdekt dat ze niet ver hoeft te gaan. Het zit in het etherische azuurblauw van de lucht en het kristalblauw van het water; in het gezang, de dans en de aspiraties van de jongeren; en in de lippen die  melodieën vasthouden. In de ogen van de Italiaanse filmmaker sprankelt er een kostbaar soort magie onder haar volk en is het door hun land verweven. Met haar even heldere als illustere films weerspiegelt ze de open, nieuwsgierige houding van kinderen en andere onschuldigen ten opzichte van de wereld en legt ze kleine wonderen bloot in het bescheiden alledaagse.
Met haar zus, de steracteur Alba Rohrwacher, en de getalenteerde cinematograaf Hélène Louvart, heeft Alice Rohrwacher tot nu toe vier gelauwerde speelfilms gemaakt. Tienermeisjes in Corpo celeste (2011) en The Wonders (2014), en een goedgelovige dwaas in Happy as Lazzaro (2018) beginnen een glimp op te vangen van wat er buiten de grenzen van hun respectieve plaatsen ligt: de katholieke kerk, een honingboerderij en een tabaksplantage. Op slechts een steenworp afstand van deze afgelegen plekken verspreidt de moderniteit een verleidelijk, maar dreigend gezoem.
De schrijver-regisseur heeft een ambivalente houding ten opzichte van tradities wanneer ze samengaan met verrotting en corruptie, maar toont desalniettemin genegenheid voor de rituelen van weleer wanneer deze zorgen voor de natuur en de gemeenschap bevorderen. Omelia contadina (2020) is een ontroerende klaagzang over het pastorale leven en werpt een waardige blik op het platteland en zijn boerenknechten. De korte film Four Roads (2020) is de toevallige vrucht van het tegenkomen van verouderd filmmateriaal tijdens een lockdown. Rohrwacher doet een beroep op de zoom van de camera om als arm voor haar te fungeren en de buren te bereiken wanneer zij dat niet kan. In de documentaire Futura (2021) ondervraagt ze de Italiaanse adolescenten naar hun visie op de naderende volwassenheid.
Terwijl Rohrwacher met tederheid naar het verleden en hoopvol naar de toekomst kijkt, wordt een grafrover in La chimera (2023) noodlottig heen en weer geslingerd tussen een afgrondelijke verloren liefde en het stralende heden. Die mythische scheiding tussen duisternis en licht keert terug in An Urban Allegory (2024), een charmante miniatuurversie van Plato’s grot en zijn illusies. Dat Rohrwacher een van onze beste levende regisseurs is, is echter geen schimmige gedachte. Ze schenkt ons een andere kijk op de wereld – warmer, empathischer en ontvankelijker voor de ervaring van plezier.

Alice Rohrwacher maakt films om verwondering te vinden en ontdekt dat ze niet ver hoeft te gaan. Het zit in het etherische azuurblauw van de lucht en het kristalblauw van het water; in het gezang, de dans en de aspiraties van de jongeren; en in de lippen die melodieën vasthouden. In de ogen van de Italiaanse filmmaker sprankelt er een kostbaar soort magie onder haar volk en is het door hun land verweven. Met haar even heldere als illustere films weerspiegelt ze de open, nieuwsgierige houding van kinderen en andere onschuldigen ten opzichte van de wereld en legt ze kleine wonderen bloot in het bescheiden alledaagse.
Met haar zus, de steracteur Alba Rohrwacher, en de getalenteerde cinematograaf Hélène Louvart, heeft Alice Rohrwacher tot nu toe vier gelauwerde speelfilms gemaakt. Tienermeisjes in Corpo celeste (2011) en The Wonders (2014), en een goedgelovige dwaas in Happy as Lazzaro (2018) beginnen een glimp op te vangen van wat er buiten de grenzen van hun respectieve plaatsen ligt: de katholieke kerk, een honingboerderij en een tabaksplantage. Op slechts een steenworp afstand van deze afgelegen plekken verspreidt de moderniteit een verleidelijk, maar dreigend gezoem.
De schrijver-regisseur heeft een ambivalente houding ten opzichte van tradities wanneer ze samengaan met verrotting en corruptie, maar toont desalniettemin genegenheid voor de rituelen van weleer wanneer deze zorgen voor de natuur en de gemeenschap bevorderen. Omelia contadina (2020) is een ontroerende klaagzang over het pastorale leven en werpt een waardige blik op het platteland en zijn boerenknechten. De korte film Four Roads (2020) is de toevallige vrucht van het tegenkomen van verouderd filmmateriaal tijdens een lockdown. Rohrwacher doet een beroep op de zoom van de camera om als arm voor haar te fungeren en de buren te bereiken wanneer zij dat niet kan. In de documentaire Futura (2021) ondervraagt ze de Italiaanse adolescenten naar hun visie op de naderende volwassenheid.
Terwijl Rohrwacher met tederheid naar het verleden en hoopvol naar de toekomst kijkt, wordt een grafrover in La chimera (2023) noodlottig heen en weer geslingerd tussen een afgrondelijke verloren liefde en het stralende heden. Die mythische scheiding tussen duisternis en licht keert terug in An Urban Allegory (2024), een charmante miniatuurversie van Plato&#8217;s grot en zijn illusies. Dat Rohrwacher een van onze beste levende regisseurs is, is echter geen schimmige gedachte. Ze schenkt ons een andere kijk op de wereld &#8211; warmer, empathischer en ontvankelijker voor de ervaring van plezier.

In Search of Wonder: De films van Alice Rohrwacher

IN SEARCH OF WONDER: DE FILMS VAN ALICE ROHRWACHER

Alice Rohrwacher herkent als geen ander de kostbare magie die verweven is met Italië en zijn bevolking. Ze weerspiegelt de nieuwsgierige houding van kinderen en andere onschuldigen ten opzichte van de wereld met heldere en illustere films die kleine wonderen in het alledaagse blootleggen.

Alice Rohrwacher herkent als geen ander de kostbare magie die verweven is met Italië en zijn bevolking. Ze weerspiegelt de nieuwsgierige houding van kinderen en andere onschuldigen ten opzichte van de wereld met heldere en illustere films die kleine wonderen in het alledaagse blootleggen.

De films van Alice Rohrwacher

e5652e

DE FILMS VAN ALICE ROHRWACHER

In Search of Wonder:

ffffff

IN SEARCH OF WONDER:

Bevat inhoud die mogelijk niet geschikt is voor kinderen of jonge volwassenen.

dierenmishandeling

Alice Rohrwacher

Corpo celeste

Corpo Celeste

nl-NL

CORPO CELESTE

Over het algemeen geschikt voor alle leeftijden, maar discretie van de kijker wordt aangeraden.