Tijdens een opvoering van Sophocles’ Electra valt Elisabet plotseling en zonder reden stil. Ze wordt naar een afgelegen huisje aan zee gestuurd om te herstellen met alleen haar verpleegster Alma als gezelschap. Naarmate de twee vrouwen een hechte band opbouwen, vervagen hun identiteiten.

Een eindeloos labyrint van verlangens, onderdrukkingen en dwanghandelingen. Dit modernistische meesterwerk van Bergman is essentieel om de hedendaagse cinema te begrijpen. De visionaire regisseur experimenteert met het onderbewuste om transcendente hoogten van narratieve vrijheid te bereiken.