Ünlü bir oyuncu olan Elisabet, Sofokles’in Electra oyununda sahnedeyken açıklanamaz bir şekilde birdenbire sessizliğe gömülür. İyileşmesi için hemşire Alma’yla birlikte bir yazlığa gönderilir. İki kadın arasında yakın bir ilişkinin gelişmesiyle kimlikler birbirine karışmaya başlar.

Bastırılmış duygulardan, arzulardan, saplantılardan oluşan afallatıcı, bitimsiz bir labirent: Ingmar Bergman’ın başyapıtı, sinema tarihinin akışını anlamak için vazgeçilmez bir referans noktası. İsveçli usta, anlatıda alabildiğine özgür denemelerle bilinçaltına hitap ediyor.