Kurallara ve geleneklere meydan okumasıyla tanınan Japon yönetmen Nagisa Ôshima, 1969’da verdiği röportajda şöyle demişti: “Seks ve suçun ortak noktası, insanın en şiddetli iki dürtüsü olmasıdır.” Bedensel arzulara dair sıradışı ve kışkırtıcı felsefesi, büyük tartışma yaratan Duyular İmparatorluğu (1976) ve Tutku İmparatorluğu (1978) filmlerinin her karesinde seziliyor. Karşı konulmaz arzuların sürüklediği bu muazzam filmler, felaketle sonuçlanan aşkları resmediyor.
1930’larda Japonya’yı sarsmış bir vakayı odağa alan Duyular İmparatorluğu, gösterime girdikten kısa süre sonra seks sahneleri sebebiyle yasaklandı. Fakat filmdeki bu sahnelerin amacı, sansasyon yaratmaktan ziyade kısıtlayıcı toplumsal gelenekleri alaya almaktı. Tutku İmparatorluğu ise, bir önceki filmin duyulara hitap eden capcanlı renk paletinin aksine, yalın bir görsellikle 19. yüzyılda Japonya’daki kırsal yaşamın bir portresini çiziyor: Çamur, yoksulluk ve çaresizlikle dolu, hazin bir tablo. Cinsiyet rollerini tersine çeviren bu hikayede, eski bir asker ile kendisinden büyük evli bir kadının yaşadığı ilişki, çifti karanlık yollara itiyor. Kaidan denen Japon hayalet hikayelerinin geleneğinin izinden giden Ôshima, feodal değerlere sert bir eleştiri getiren bu filmde erotizm ile korku öğelerini harmanlıyor. Karanlığıyla seyirciyi sarsan bu şehvet ve takıntı öyküleri, “aşk için canını verme” klişesine yeni bir anlam katıyor.

Kurallara ve geleneklere meydan okumasıyla tanınan Japon yönetmen Nagisa Ôshima, 1969&#8217;da verdiği röportajda şöyle demişti: &#8220;Seks ve suçun ortak noktası, insanın en şiddetli iki dürtüsü olmasıdır.&#8221; Bedensel arzulara dair sıradışı ve kışkırtıcı felsefesi, büyük tartışma yaratan Duyular İmparatorluğu (1976) ve Tutku İmparatorluğu (1978) filmlerinin her karesinde seziliyor. Karşı konulmaz arzuların sürüklediği bu muazzam filmler, felaketle sonuçlanan aşkları resmediyor.
1930&#8217;larda Japonya&#8217;yı sarsmış bir vakayı odağa alan Duyular İmparatorluğu, gösterime girdikten kısa süre sonra seks sahneleri sebebiyle yasaklandı. Fakat filmdeki bu sahnelerin amacı, sansasyon yaratmaktan ziyade kısıtlayıcı toplumsal gelenekleri alaya almaktı. Tutku İmparatorluğu ise, bir önceki filmin duyulara hitap eden capcanlı renk paletinin aksine, yalın bir görsellikle 19. yüzyılda Japonya&#8217;daki kırsal yaşamın bir portresini çiziyor: Çamur, yoksulluk ve çaresizlikle dolu, hazin bir tablo. Cinsiyet rollerini tersine çeviren bu hikayede, eski bir asker ile kendisinden büyük evli bir kadının yaşadığı ilişki, çifti karanlık yollara itiyor. Kaidan denen Japon hayalet hikayelerinin geleneğinin izinden giden Ôshima, feodal değerlere sert bir eleştiri getiren bu filmde erotizm ile korku öğelerini harmanlıyor. Karanlığıyla seyirciyi sarsan bu şehvet ve takıntı öyküleri, &#8220;aşk için canını verme&#8221; klişesine yeni bir anlam katıyor.

Aşk Felakettir: Nagisa Ôshima’dan İki Film Birden

AŞK FELAKETTİR: NAGİSA ÔSHİMA’DAN İKİ FİLM BİRDEN

Kurallara ve geleneklere meydan okumasıyla tanınan Japon yönetmen Nagisa Ôshima’ya göre seks ve suç, madalyonun iki yüzü gibi. Usta yönetmenin en tartışmalı iki filmine yeren bu seçkide “aşk için canını verme” klişesi yeni bir anlam kazanıyor.

Kurallara ve geleneklere meydan okumasıyla tanınan Japon yönetmen Nagisa Ôshima&#8217;ya göre seks ve suç, madalyonun iki yüzü gibi. Usta yönetmenin en tartışmalı iki filmine yeren bu seçkide &#8220;aşk için canını verme&#8221; klişesi yeni bir anlam kazanıyor.