At üstünde onca süvari. Sonra içlerinden bir asker atından düştü. Ordu dönüp bakmadı düşen askere. Tüm ihtişamıyla güneşin battığı yere ilerledi atlılar. İşte o zaman asker, bir başına kalınca geçmişi hatırladı. Nazım Hikmet’in “Salkımsöğüt” şiirinin serbest bir uyarlaması.